http://www.worbal.com myBloggie - Open Source Weblog http://backend.userland.com/rss http://mybloggie.mywebland.com/?v=2.1.5 http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=23 03 Feb 2008 10:05:45 am GMT +4.5 ژورناليزم http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=23 د شمال ټلوالې پخوانى غړى او ازبک ټوپکسالار جنرال عبدالرشيد دوستم د کابل د امنيې قوماندانۍ د پوليس تر محاصره لاندې دى. د کابل امنيې قوماندانۍ قوماندان مل پاسوال محمدسالم احساس له رسنيو سره په خبرو کې وويل چې تېره شپه د يوې بجې په شا او خوا کې جنرال دوستم سره له درې سوله والو کسانو سره د اکبر باى پر کور بريد وکړ او د اکبر باى ماشومان او ښځې يې سختې ووهلې او اکبر باى يې له ځان سره يووړ. د پوليسو پر خبرېدو سره اکبر باى د دوستم له منگلو په داسې حال کې وژغوره چې سخت ټپي و. ښاغلي احساس زياته کړه چې دوستم سخت نېشه هم و. د يادولو وړ ده، ځينې کسان وايي چې دوستم په مزار کې دى خو د شمشاد ټلويزيون په تصويرونو کې دوستم له ورايه ښکاري چې له پوليسو سره پر مخامخ مبارزه کې بوخت دى. د شمال ټلوالې پخوانى غړى او ازبک ټوپکسالار جنرال عبدالرشيد دوستم د کابل د امنيې قوماندانۍ د پوليس تر محاصره لاندې دى. د کابل امنيې قوماندانۍ قوماندان مل پاسوال محمدسالم ......

]]> http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=23 http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=22 17 Sep 2007 11:28:39 am GMT +4.5 سياست http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=22 دا دى له يو کال منډو ترړو څخه وروسته د پاکستان او افغانستان تر منځ د امن سيمه ييزه جرګه جوړه شوه. د دواړو هېوادونو ترمنځ د دغې جرګې د جوړېدو لپاره د جوړو شويو کميسيونونو له خوا څو ناستې وشوې، تر څو يې د امن جرګه تر دغه پړاوه را ورسوه. وړاندې تر دې چې د امن جرګې د ننګونو او د برياوو د هيلو په اړه څه و ليکم، غواړم د امن د جرګې د جوړښت په اړه لنډ معلومات درنو لوستونکو ته ور کړم. د امن سيمه ييزه ګډه جرګه چې د روان کال د اګست د مياشتې په نهمه نېټه په کابل کې جوړه شوه دواړو غاړو يانې افغانستان او پاکستان څخه څه کم 700 کسانو پکې برخه واخسته. دغه شمېر کسان د جرګې په بهير کې په پنځو جرګه ګيو باندې و وېشل شول چې په هره جرګه ګۍ کې په مساوي توګه له دواړو اړخونو څخه کسانو برخه درلوده ، چې دغه بحث تر ډېره د رسنيو څخه پټ او د تړلو ورو ترشا وې. يادې شوې جرګه ګۍ د جرګې تر پايه پورې يوې پرېکړې ته ورسيدل چې هغه يې بيا د جرګې په پاى کې اعلان کړه. له افغاني لوري د جرګې ګډونوال تر يوه بريده په ښه ډول او د هېواد په کچه ټاکل شوي وو.‎ له افغاني لوري ټاکلنې داسې شوې وې، چې د ولسي جرګې او مشرانو جرګې د کميسيونونو مشران، د ولسي جرګې رهبري پلاوى، د ولايتي شوراګانو مشران، د ولايتونو مخور، ديني علماء او قومي مشرانو ګډون درلود. خو د دې پر عکس د پاکستاني اړخه بيا د ګډونوالو ترکيب بيا لږ بل ډول وو، ځينې مهم کسان يا نه وو راغوښتل شوي او يا هم رانغلل. له پاکستاني اړخه دغې جرګې ته يوازې د پښتونخوا او بلوچستان کسان غوره کړى شوي وو، په دغه انتخاب کې له عوامي نشنل ګوند او پښتونخوا عوامي پارټۍ د غړيو څخه پرته نور د پاکستان د دولت له خوا هغه کسان را غوښتل شوي وو، چې د پښتونخوا د ولس استازي نه بلکې په پښتونخوا کې د پوځي څارګرې ادارې (آى ايس آى) استازي وو. د پښتونخوا د سياستوال او ليکوال لطيف اپريدي په وينا چې له ازادۍ راډيو سره يې په يوه مرکه کې وکړه دغو کسانو ته د پاکستان د دولت له خوا وړاندې له دې چې کابل ته راشي، دا وويل شول چې په ځينو ځانګړو موضوعاتو باندې په خپلو خبرو کې ټينګار وکړي، لکه له طالبانو او حزب اسلامي سره د دولت خبرې، له افغانستان څخه د بهرنيو ځواکونو ايستل، په کندهار او ننګرهار کې د هند د قنسلګريو د ديپلوماتانو کمول او نور... په دغه انتخاب کې تر ټولو د پام وړ خبره د ځينو طالب پلوو په اصطلاح مذهبي ګوندونو!!؟ مشران لکه قاضي حسين احمد، مولانا فضل الرحمان او مولوي شيراني هم شامل وو خو هغوى په ډاګه په دغه جرګه کې برخه وانه خيسته. دوى د نه ګډون لامل هماغه د طالبانو له دريځ سره سم ښوده، چې ګواکي دغه جرګه د امريکا په فرمايش جوړيږي او د دې ترڅنګ يې بل لامل د دوى ګوند (جمعيت علماى اسلام) ته نه بلنه ورکول و، هغه وويل چې زموږ د ګوند ټول کسان د ګوند له ادرس نه، نه بلکې په انفرادي توګه ور بلل شوي وو. خو تر ټولو اصلي لامل يې زما په اند د امن د جرګې په اجنډا کې د ډيورنډ کرښې په اړه نه خبرې کول دي، ځکه د ډيورنډ د کرښې په اړه له وړاندې نه ولسمشر کرزي ويلي وو چې په دې اړه به هېڅ خبرې نه کېږي. فضل الرحمان خو په ښکار څو ورځې وړاندې په کوټه کې د حقوق پوهانو يوې غونډې ته په وينا کې وويل چې افغانستان بايد د ډيورنډ کرښه په رسميت وپېژني که نه دا خونريزي به جاري وي. د ده له دغې وينا څخه زما ادعا رښتينې کېږي. ښاغلي صبغت الله مجددي خو د دوى نه راتګ ته کوم ارزښت ور نکړ او وويل ((هغه وروڼه چې نه دي راغلي ترې ګيله من يو. خصوصاً علماء، دا د خير، امن او سولې مجلس و، دوى بايد راغلي واى، له مولانا فضل الرحمان او سميع الحق نه مو هيله وه، که نور نه راتلل،دوى بايد راغلي واى، خير که د چرګ آذان نه وي هم خداى يې سبا کوي)). خو زه بيا د دغو اسلامي !!! ؟ ګوندونو د مشرانو نه راتګ ته ډېر اندېښمن يم او د حضرت صاحب د وينا پر خلاف دا چرګان په اصطلاح (کولنګي) چرګان دي، په جنګ کې ډېر پياوړي دي او ښه شرير هم دي. دوى په خپل نه راتګ سره نړۍ او سيمې ته دا وښوده چې موږ په رښتيا هم د طالبانو پلويان يوو او په امن جرګه کې يې نه ګډون د دغې جرګې له پرېکړو څخه خپله اوږه سپکه وساته. دغه هغه کسان دي چې په ښکاره په افغانستان کې روان تاوتريخوالي ته لمن وهي او غواړي دا اور نور هم پسې لمبې ووهي. د امن جرګې ته د دوى نه راتګ د جرګې د پرېکړو د پلي کولو په لار کې خنډونه جوړولى شي. زه داسې فکر کوم چې د پاکستان څارګرې ادارې (اى اس اى) د امن د جرګې پر مهال د تل په څېر له دوه مخي سياست څخه کار واخيست. دا يو واقعيت دى چې د پاکستان اسلامي ډلې او مشران د دغه ادارې غړي دي، دغې ادارې ته کار کوي او تر اسلام زيات لومړيتوب د دغې ادارې ګټو ته ورکوي. دوى يو شمېر کسان امن جرګې ته د نړيوال فشار له امله راولېږل، خو هغه کسان يې دغې جرګې ته راونه لېږل چې په جرګه کې ډېر اغېزمن واقع کېداى شوى. دوى په دا ډول دوه مخي سياست کې تل بريالي وو او دا ځل يې هم بريا ور په برخه شوه. د امن په جرګه کې چې کومې ويناوې وشوې، تر ډېره يې سړي ته هيله مندي پيدا کوله. د دواړو غاړو ويناوالو داسې ويناوې وکړې، چې سړي ته يې د يوه ښه راتلونکي هيله پيدا کوله. خو د دې ترڅنګ د پاکستان لومړي وزير شوکت عزيز په خپلو خبرو کې د لومړي ځل لپاره يو داسې تور ولګاوه چې هغه به تل د افغانستان دولت پر پاکستاني لوري لګاوه. شوکت عزيز وويل چې ((القاعده، طالبان او په افغانستان کې طالباني سيسټم، چې د همدې سيمې خلک دي، اوس پاکستان ته راځي، سترې ستونزې دي.)) شوکت عزيز، هغه طالبانيزم چې پاکستان جوړ کړى دى، دوى وده ورکړې ده او دوى يې په عملي توګه همدا اوس هم ملاتړ کوي، وويل چې ګواګي دا يوه افغاني پديده او دافغانستان څخه د پاکستان لور ته اوړي او هغې خوا ته ځي. په حقيقت کې پاکستان د دغې امن جرګې په بهير کې هم افغان دولت ته يو سياسي او ډيپلوماتيک ګذار ورکړ. زه بيا هم ډاډمن نه يم چې پاکستان دې د امن له جرګې سره رښتينى وي بلکې دوى بيا هم غواړي خپل دوه مخي سياست ته ادامه ورکړي. که چېرته دوى په پوست پاک وى نو ولې يې په داسې يوه درنه او امن راوستونکې جرګه کې داسې خبرې وکړې چې بيا يې هم دغه بهير ټکنى کولى شو. ځينې کسان خو د دغې جرګې په دې نيوکه کوي چې دا خو جرګه نه وه، ځکه چې جرګه لومړى دا چې د ولسونو ترمنځ جوړېږي نه د دولتونو، دويم دا چې ټولې جرګې درېيم ګړى لري، چې دغې جرګې نه درلوده او يو شمېر نور دلايل هم لري. خو زه نه غواړم په دې برخه باندې خبرې وکړم، زه غواړم و وايم چې دا جرګه د دواړو غاړو افغانانو نږدېوالي ته څومره مرسته کولى شي. زه په دې باور يم چې د امن جرګه د افغانستان څخه د بېلو شويو افغانانو په رانيږدې کولو کې لومړنى ګام دى. دا چې څوک يې په دغه لار کې کوم ګام بولي که نه زه ورته ډېره هيلمند يم. د نشل عوامي پارټۍ د غړي حاجي غلام احمد بلور وينا زما دغه ادعا نوره هم پسې پياوړې کړه. د هغه د خبرو يوه برخه داسې وه: ((هېواد مو يو دى، قوم مو يو دى، ټول راغلي کسان افغانان دي. هندوستانيان راته پټان وايي، خو موږ ټول افغانان يو، پښتانه ټول افغانان دي، په هغو کې تاجکان، هزاره او ... شته، خو پښتانه ټول افغانان دي. ٣٠ کاله کيږي، چې د پښتنو او افغان وينه توييږي . زه نه پوهېږ م د څه لپاره توييږي؟ څوک يې وژني؟ ډېر اسلامي هيوادونه دي، شريعت پکې شته، خو يوځاى هم دا جګړه نشته،د پاکستان په پنجاب او سند کې هم نشته، خو په پښتنو او افغانانو کې دا گډوډي شته. )) که تاسې د ښاغلي بلور وينا ته ښه ځير شئ نو په هغې کې به د يووالي، همدردۍ، مينې، اخلاص او خپلوۍ رنګونه ووينئ. ډېر نړيوال واګپوهان په دې اندي چې دغه روانه سليزه (دا يوويشتمه پېړۍ) به په نړۍ کې د ډېرو جغرافيايي بدلونونو شاهده وي. په دغو بدلونونو کې به هغه ولسونه ډېره ګټه وکړي چې هغه تر نورو ډېر فعال او د خپلو حقونو غوښتونکي وي. نو دا به څومره پر ځاى وي چې په دغو تاريخي شرايطو کې ټول پښتانه د يووالي غږ اوچت وساتي او د پرنګي په لاس د ټوټې شوي افغانستان د يو ځاى کېدو خپل حق وغواړي ځکه چې دا يو غير قانوني بېلتون دى او يو ځاى والى زموږ قانوني او انساني حق دى. ښاغلي بلور په خپله وينا کې يوې بلې مهمې خبرې ته هم اشاره وکړه : ((دلته جګړه د اقتدار ده، شريعت نشته، د شريعت په نوم خلک اقتدار غواړي. موږ شريعت د انګرېز په وخت کې پلى کړ، په اسامبلې کې مو يو قرارداد وړاندې کړ، چې لور ته به حق ورکوو او دا باچاخان بيا پخپل ځان عملي کړ. څوک وايي، چې موږ شريعت نه منو؟ زما کشري ورور بشير بلور ملايانو ته وويل، چې تر شادې ولاړ يم شريعت راوله، قرباني ته ولاړ يو، شريعت رانغى، خو د شريعت په نامه داخلک څوکۍ غواړي. )) زما په اند تر څو چې له افغان وجود نه بېله شوې ټوټه ور پورې ونه تړل شي، زه يقين لرم چې نه په افغانستان کې او نه په سيمه کې سوله او ثبات راتللى شي، ځکه دغې وېش په سيمه کې يوه غير طبيعي نا انډولي او بېلتون رامنځ ته کړى چې دا ډول وېش هر ډول تاوتريخوالي ته لمن وهلى شي. د امن د جرګې له نورو موضوعاتو راگرځم، راځم دې ته چې په هغو کمېټو يا جرګه ګيو کې څه وويل شول چې له رسنيو څخه د تړلو ورو تر شاه وې. په دې اړه معلومات به په لنډه توګه درنو لوستونکو ته وړاندې کړم. جرګه په پنځه ګونو جرګه ګيو وېشل شوې وه، چې لومړنۍ جرګه ګۍ په بېلابېلو مسايل خبرې وکړې. د دوى ترمنځ د اختلاف ټکي دغه وو چې له اجنډا څخه وايستل شول: په کندهار او جلال اباد کې د هند قنسلګرۍ، له افغان طالبانو سره خبرې اترې، د ناټو پرځاى د اسلامي هېوادونو ځواک ميشتول او له وسله والو ډلو سره خبرې اترې. همدا راز د دوى ترمنځ موافق نظريات دا وو چې د يو بل په کورنيو چارو کې نه لاسوهنه، د اوسپنې پټلۍ جوړول،د فرهنګي او اقتصادي همکارۍ پراختيا، د متخصصانو تبادله، اعتماد او ښه ګاونډيتوب. د دويمې جرګه ګۍ د بحث اصلي موضوع د ترهګرۍ د تقويې، عواملو او شرايطو شننه وه. کمېټې له ترهګرۍ سره مقابله، د يوه ګډ دايمي کميسيون د جوړولو پرېکړه او د ترهګرۍ د مخنيوي لارې چارې و څېړلې. دې جرګه ګۍ څو وړانديزونه هم درلودل لکه، دواړه حکومتونه ترهګر دښمنان وګڼي، د جرګې غړي ترهګرۍ ضد جګړه اعلان کړي، جګپوړى کميسيون د جوړ شي، چې د جرګې پرېکړې پرمخ بوځي او د دواړو هېوادونو له خوا د ترهګرۍ پر ضد جګړې ته دې چټکتيا ورکړل شي. د درېيمې جرګه ګۍ موضوع هم د دويمې جرګه ګۍ په شان وه. دوى هم په دې خبرې وکړې چې دواړه هېوادونه ترهګرو ته بايد ځاى ورنه کړي، د ترهګرو مرکزونه،او ملاتړې سرچينې دې بندې شي، ترهګري دې د رسنيو، مدرسو او جوماتونو له لارې وغندل شي، په قبايلي سيمو کې ( دواړه اړخه) دې فرهنګي او اقتصادي پروژې پلې شي او دې جرګه ګۍ ټول يوولس وړانديزونه وکړل. د څلورمې جرګه ګۍ د بحث اصلي موضوع د نشه يي توکو مخنيوى وو. په دغه بحث کې دې پايله ته سره ورسيدل چې له نشه يي توکو سره د مبارزې لپاره دې ګډ لس کسيز کميسيون جوړ شي، د نشه يي توکو د کر او قاچاق په مخنيوي کې دې ګډه همکاري رامنځ ته شي، د دواړو هېوادونو د مجرمانو لپاره د سزا په قوانينو کې دې بيا کتنه وشي، قضايي او عدلي دوه اړخيزه همکاري دې رامنځ ته شي او کرنيزه پراختيا ته دې لاره هوار شي. پنځمې جرګه ګۍ بيا د جرګې په دوه اړخيز ميکانيزم باندې خبرې درلودې. لکه د جرګې د پرېکړو څار او تطبيق، دوه اړخيز دوامدار تماس، په سرحدي سيمو کې د جرګې د پروګرامونو څار، د جرګې غړي به د دواړو ولسمشرانو ته کاري رپوټونه ورکوي او د شل کسيز کميسيون جوړول. دا ټول هغه موضوعات وو چې د امن د جرګې غړو ورباندې بحث وکړ او په پايله کې يې يو پريکړه ليک ترې ترتيب او تيار کړ. زه د امن د جرګې د اصلي اجنډا څخه دې ته خوښ يم چې د ډيورنډ د کرغېړنې کرښې د دواړو غاړو پښتنو خو حد اقل دا فرصت پيدا کړ چې يو له بل سره کښيناستل او د دوى دا کښېناستل به که خداى(ج) کول د دې فرهنګ دود کړي چې د پښتنو ترمنځ راشه درشه ډېره شي او زموږ نه بېل شوي پښتانه بېرته له موږ سره يو ځاى او يو ستر او لوى افغانستان بيرته جوړ کړو او د احمد شاه بابا ميراث بېرته خپل کړو. د لوى افغانستان د لا ټينګښت او پياوړتيا په هيله دا دى له يو کال منډو ترړو څخه وروسته د پاکستان او افغانستان تر منځ د امن سيمه ييزه جرګه جوړه شوه. د دواړو هېوادونو ترمنځ د دغې جرګې د جوړېدو لپاره د جوړو شويو کميسيونونو ......

]]> http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=22 http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=21 15 Sep 2007 08:57:27 am GMT +4.5 ژورناليزم http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=21 د څرک مدني او کولتوري ټولنې درې مياشتنۍ مجله ((لپه)) تازه له چاپه راووته. په دغه مجله کې علمي، ټولنيزې او سياسي ليکنې د درنو ليکوالو لکه ښاغلي محمدعثمان روستار تره کي، رحمت ربي زيرک يار، استاد فاضل، احمدشاه محمدشاه، خداى(ج) بښلي عبدالعلي کهزاد، غلام جيلاني ځواک، محمود تره کي او نورو درنو ليکوالو ليکنې راغلي دي. همدا راز په دغه ګڼه کې له افضل خان لالا سره په زړه پورې مرکه هم لوستلاى شئ. درانه لوستونکي کولى شي مجله د ((نى)) له شبکې څخه د هېواد په دننه په هر ځاى کې يوازې د شلو افغانيو په بدل کې ترلاسه کړي. [imgl]http://worbal.com/upload/uploads/1189928561_2.jpg[/imgl] د يادولو وړ ده چې د لپه مجلې راتلونکې ګڼه د امن سيمه ييزې جرګې ته ځانګړې شوې ده. درانه ليکوال کولى شي په لاندې پته خپلې ليکنې او وړانديزونه راولېږي: tcca.kbl@gmail.com پست بکس: ٥٦٨٥ [imgl]http://worbal.com/upload/uploads/1189929520_1.jpg[/imgl] د څرک مدني او کولتوري ټولنې درې مياشتنۍ مجله ((لپه)) تازه له چاپه راووته. په دغه مجله کې علمي، ټولنيزې او سياسي ليکنې د درنو ليکوالو لکه ښاغلي محمدعثمان روستار تره ......

]]> http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=21 http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=20 29 Aug 2007 01:44:39 pm GMT +4.5 ټولنه http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=20 په دې ولايت کې د امنيت د ګډوډۍ لامل د دولتي ادارو ترمنځ نه همغږي ده د وردګو پوليس د دې ولايت ټولو وګړو ته د القاعده خطاب کوي؛ ځکه چې پښتانه دي. د وردګو ولايت والي عبدالجبار نعيمي تېره شپه (د اګست ٢٨مه چې د وږي ٦مه نېټه)، د وردګو ولايت له فرهنګيانوسره، په دغه ولايت کې په ځينو ستونزو او د هغې د هواري په لارو چارو باندې ناسته درلوده. نعيمي په دغه ناسته کې په خپلو کړو کارونو باندې ځغلنده کتنه وکړه او خپلې لاسته راوړنې او نيمګړتياوې يې په ډاګه کړې. هغه خپلو ځينو لاسته راوړنو ته لکه، له وردګو څخه د کوکنارو پاکول، د وسلې ټولول، تېر کال د وردګو د عامې روغتيا د رياست د هېواد په کچه د بريالي رياست پېژندل، سږ کال د همدغه ولايت ښاروالي د هېواد په کچه د بريالۍ ښاروالۍ په توګه پېژندل، د بيارغونې روان بهير او ځينو نورو لاسته راوړنو ته اشاره وکړه. په مقابل کې وردګ فرهنګيانو له خپل والي سره د گيلو په ډول ځينې مسايل مطرح کړل، لکه په دغه ولايت کې د امنيت ورځ تر بلې خرابوالى، د بيارغونې نا انډولي، د غلو او مجرمينو نه تعقيبول او د مخالفينو په وړاندې جدي غبرګون نه ښودل. نعيمي وويل چې د بې امنۍ تر ټولو لوى لامل خو هماغه له سويل څخه را روانه د بې امنۍ څپه وه چې له بده مرغه هلته يې دولت په وړاندې جدي غبرګون ونه ښود او نن دا دى د کابل تر دروازې راورسيدل. نوموړي وردګو ته نږدې پرتې د نورو ولايتونو ولسوالۍ لکه زنجان، رشيدان او خروار ته ګوته ونيوله چې له دغو ولسواليو سره زموږ پولې د دې لامل شوې دي چې مخالفين په خلاص مټ دې خوا راشي او دلته ګډوډۍ رامنځ ته کړي او بېرته لاړ شي. خو ښاغلي نعيمي تر ټولو لويه نيوکه د خپل ولايت پر پوليسو او د امنيت په مسوولينو درلوده. نوموړي وويل چې د لوى څارنوال د يوه مکتوب له مخې چې څلورمياشتې وړاندې يې واليانو ته لېږلى دى، په هغه کې يې ليکلي وو چې واليان دې نور د امنيې د قوماندانانو په چارو کې مداخله نه کوي. د همدغه مکتوب له مخې په ولايت کې اوس د امنيې قوماندان هغه څه کوي چې زړه يې وغواړي. هغه د فرهنګيانو د ګيلو په ځواب کې دا ومنله چې د ولايت پوليس غلا کوي، له خلکو سره ناوړه چلند کوي او په نورو ناوړه کارونو کې لاس لري. والي د تعجب په څرګندولو سره وويل کله چې په وردګو کې د مخالفينو په وړاندې عمليات کېږي په هغه وخت کې بيا د ملي امنيت د معلوماتو له مخې عمل نه کېږي. کله چې د عملياتو پايلې گورو بيا پوليسو د قوم مخور، عام وګړي او علما راوستي وي. په دغه ولايت کې ډېرى وخت پوليس عامو خلکو ته چې پښتانه دي د القاعده خطاب کوي او په دې تور يې وهي او ډبولي چې دا پښتانه دي. همدا راز والي زياته کړه چې د سيداباد ولسوالۍ ولسوال شکايت وکړ چې د دغه ولسوالۍ د امنيې قوماندان په قوماندانۍ کې د شپې له خوا نه وي، وايي چې ولسوال القاعده دى ځکه چې پښتون دى. ما (والي) د امنيې قوماندان ته تليفون وکړ چې ته ولي خپل دفتر کې د شپې له خوا نه وي هغه په تليفون کې راته وويل چې (والله مه از ولسوال مى ترسم القاعده است ريش دارد). د وردګو ولايت ته چې د پلازمينې کابل په پنځه ويشت کيلومترۍ کې پروت دى، دا څووم د امنيې قوماندان دى چې په تېرو دوو کلونو کې بدلېږي خو هر ځل دغه ولايت ته داسې قوماندان ورپېژندل کېږي چې هغه يا په نورو ولايتونو کې ناکام او يا هم د خلکو په کولتوري ارزښتونو باندې نه پوهيږي. تر دا مهال د مرکزي دولت له خوا دغه ولايت ته د امنيې قوماندانانو په توګه د شمال ټلوالې جنايتکاران ور لېږل شوي دي چې د سيمې د خلکو سخت نفرت ترېنه کېږي. ښاغلي نعيمي زياته کړه چې څه موده وړاندې د چک ولسوالۍ ته پوليس د تصفويوي عملياتو لپاره تللي وو، د دې پر ځاى چې هلته پېژندل شوي مخالفين او جنايتکاران ونيسي، دوى څوک په ږيره وهلي وو او راوستلي يې و او د چا کورونه يې نا حقه تلاشي کړي وو. د والي په وينا د پوليس همدغه اعمال د دې لامل کېږي چې د خلکو او دولت ترمنځ واټن رامنځ ته شي. هغه وويل چې د جرليز ولسوالۍ د امنيې قوماندان يو جنايت کار، غل او داړه مار انسان دى. مرکزي دولت ته مې څو ځلې وويل چې دا سړى پوليس نه بلکې يو جنايتکار دى، خو د کورنيو چارو وزارت په ځواب کې راته ويل چې دا مو په ريفورم کې درته لېږلى څه به نه وايې. هماغه وو چې همدغه قوماندان له يوه معلوم الحال غله هارون سره په گډه له مکروريانو څخه د يوه هراتي سوداګر زوى اختتاف کړ او ټولو ته معلوم شو چې هغه يو غل دى. والي زياته کړه چې ماته په تشکيل کې له زرو زيات پوليس راکړل شوي دي، خو اوس په عملي توګه تر درې سوه څخه زيات نشته دي او معاش د هماغه تشکيل سره سم اخيستل کېږي. د وردګو والي په دغه ولايت کې د مرکزي دولت د ځينو کسانو او د ملي شورا د ځينو غړو د لاسوهنې څخه هم شکايت وکړ چې هغوى د خپلو شخصي منافعو په خاطر په وردګو کې لاسوهنې کوي. په دې ولايت کې د امنيت د ګډوډۍ لامل د دولتي ادارو ترمنځ نه همغږي ده د وردګو پوليس د دې ولايت ټولو وګړو ته د القاعده خطاب کوي؛ ځکه چې پښتانه دي. د وردګو ولايت والي ......

]]> http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=20 http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=19 14 Aug 2007 09:14:00 am GMT +4.5 ټولنه http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=19 دغه جاپانۍ ښځه، چې له ښو خوړو او ډېر استراحت سره يې بې شانه علاقه وه تېره ورځ د دوشنبې په ورځ د روان کال د اګست د مياشتې په 13 نېټه د 114 کلنۍ په عمر له دې نړۍ څخه و کوچېده. ميرمن يوني ميناګاوا کونډه وه چې له څو لسيزو را پدې خوا په يوه نرسنګ هوم کې اوسيده، چې د دوشنبې په ماښام مړه شوه. نوموړې د 1893 د جنوري په 4 نېټه د جاپان په سويل کې زېږيدلې وه. کله چې جاپان په دويمه نړيواله جګړه کې ماتې وخوړه ميرمن ميناګاوا د 50 کلونو وه. نوموړې وروسته له هغې د نړۍ د ريکارډونو په کتاب کې د نړۍ تر ټولو د ډېر عمر د خاوندې په توګه ثبت شوه چې د روان کال په جنوري مياشت کې د يوه امرکايي آزاد شوي غلام لور ايمافورست ټيلمن مړه شوه. که څه هم ميناګاوا ډېر عمر درلود خو نوموړې بيا هم خواږه خواړه ډېر خوښول او نوموړې هم ښه خواړه خوړل او هم ښه خوب يې درلود. جاپاني ښځې په نړۍ کې تر ټولو ډېر ژوند کوي، د دوى کولتور او روغتيايي اسانتياوې د دوى د ژوند د زياتوالي لامل ګڼل کېږي. په 2006 زکال د يوې سروې له مخې په جاپان کې ښځې له 81 نه تر 85 کلونو پورې ژوند کوي، چې دا په نړۍ کې لومړى ريکارډ دى. همدا راز جاپانيان په نړۍ کې د ډېر عمر دويم ريکارډ لري او د 78.8 نه تر 79.4 کلونو ترمنځ ژوند کوي. له اسوشيټيډ پريس څخه دغه جاپانۍ ښځه، چې له ښو خوړو او ډېر استراحت سره يې بې شانه علاقه وه تېره ورځ د دوشنبې په ورځ د روان کال د اګست د مياشتې په 13 نېټه د 114 کلنۍ په عمر له دې نړۍ څخه و کوچېده. ......

]]> http://www.worbal.com/shnez/index.php?mode=viewid&post_id=19